Ουτε καν

lpaΤελευταία είχα την τύχη, την ευλογία αν θέλετε να γνωριστώ προσωπικά με μια νέα κοπέλα , έξυπνη, με διάθεση και πάθος για την δουλειά μας. Απόφοιτη του πανεπιστημίου Πειραιώς όπου μετά την πρακτική της επιθυμεί, όπως όλοι επιθυμήσαμε στην αρχή της καριέρας μας, να έχει την ευκαιρία της να εργασθεί, κανονικά πλέον σε μια εταιρία του κλάδου μας. Με τις συζητήσεις , τις κουβέντες, τις ερωτήσεις της, θυμήθηκα πραγματικά την αγωνία, την απογοήτευση και την προσμονή την δική μου. Αυτή που εγώ είχα όταν ξεκινούσα να στέλνω τα βιογραφικά μου, όταν απαντήσεις ερχόντουσαν (αρνητικές), όταν απαντήσεις δεν ερχόντουσαν «ούτε καν» … αλλά θυμήθηκα και την μεγαλύτερη αγωνία όλων, όταν πλέον με καλούσαν σε κάποια συνέντευξη. Συνέντευξη που για κάποιες στιγμές πίστευα πως θα έκρινε το μέλλον μου, την ίδια μου την ζωή, πίστευα στην ουσία πως αυτή η 10λεπτη συνέντευξη όριζε και την αξία μου στο χρηματιστήριο όχι απλά της δουλειάς αλλά της ίδιας μου της υπόστασης.
Πολλά βιογραφικά εστάλησαν στο ντούκου, πολλές συνεντεύξεις έγιναν απλώς για να γίνουν και πάνω κάτω οι ίδιες δικαιολογίες από τον πιθανό εργοδότη εφόσον η απάντηση του ήταν αρνητική. Υπήρχε όμως κάτι που παρατήρησα από τότε και ως σήμερα από όσο μαθαίνω δεν έχει αλλάξει. Δεν έχουν αλλάξει οι ερωτήσεις.

Πάνω σε αυτό , ρίξε μια ματιά στο παρακάτω και ελπίζω να φανεί χρήσιμο ahora mismo! Γιατί τα αληθινά μαθήματα και οι αληθινές εξετάσεις , δίνονται εκεί έξω….στην αληθινή ζωή .

Συνήθεις ερωτήσεις συνεντεύξεων

Ο τρόπος με τον οποίο μπορείτε να χειριστείτε ερωτήσεις που θέτουν κατά κόρον οι συνεντευκτές.
Στο παρακάτω άρθρο θα κάνουμε την αναφορά μας στις πλέον συνηθισμένες ερωτήσεις συνεντεύξεων και στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να τις χειριστούμε, παραθέτοντας μεθόδους και παραδείγματα. Εσείς, με τη σειρά σας, θέστε τις στον εαυτό σας και προετοιμάστε τις απαντήσεις σας.

Ας δούμε τις πρώτες πιο πιθανές ερωτήσεις που μπορεί να δεχθούμε:

1. «Μιλήστε μας λίγο για εσάς»: Όπως φαντάζεστε, δεν ξεκινάτε ποτέ με τη φράση «Τι να σας πω;», με την οποία ξεκινούν πολλοί υποψήφιοι, αλλά ακολουθείτε τις επόμενες συμβουλές. Απαντήστε μέσα σε δύο μόνο λεπτά (δεν παρουσιάζετε τα απομνημονεύματά σας) και αποφύγετε τις λεπτομέρειες (θα τις παραθέσετε αργότερα, όταν θα σας ζητηθούν). Καλύψτε μόνο τους ακόλουθους τέσσερις άξονες, κατά προτίμηση με τη σειρά που παρατίθενται: α. Πόσα έτη εργάζεστε και σε ποιον τομέα, β. Ποια είναι η εκπαίδευση που έχετε λάβει, γ. Ποιες υπήρξαν οι αρμοδιότητες και κυρίως τα επιτεύγματά σας, δ. Μια ανακεφαλαίωση του στυλ εργασίας σας. Παραδείγματος χάριν, χρησιμοποιήστε ένα σενάριο όπως το επόμενο, ξεκινώντας ως εξής: α. «Ονομάζομαι …», β. «Έχω εργαστεί για Χ έτη ως …», γ. «Τώρα εργάζομαι ως … για την εταιρία …», δ. «Προηγουμένως εργάστηκα ως … για τις εταιρίες …» και κλείστε με τη φράση: «Σε ποιον από τους παραπάνω τομείς θα επιθυμούσατε να αναφερθώ εκτενέστερα;» κερδίζοντας τις πρώτες εντυπώσεις!
2. «Στην προηγούμενη/τωρινή εργασία σας, τι σπουδαίο πετύχατε;»: Οπωσδήποτε πρέπει να έχετε να παραθέσετε δυο-τρία επιτεύγματα για κάθε απασχόλησή σας και ιδίως για τις πιο πρόσφατες. Προσοχή, η έλλειψη αναφοράς επιτευγμάτων είναι καθοριστικός παράγοντας αποτυχίας σε μια πρώτη συνέντευξη. Το να παραθέσετε απλώς τα καθήκοντά σας εξηγεί το τι κάνατε, ενώ τα επιτεύγματά σας το πόσο καλά το κάνατε και η διαφορά αυτών των δύο είναι τεράστια. Απαντώντας, λοιπόν, σωστά σε αυτή την ερώτηση, πρέπει να μπορείτε να καλύψετε το αν διακριθήκατε μόνος ή ήσασταν ομαδικός «παίκτης», αν διεκπεραιώνατε απλώς τα ίδια καθήκοντα ή αν αναλαμβάνατε και νέα, αν αναθέτατε αρμοδιότητες και σε ποιους, αν συνεισφέρατε με ιδέες και προτάσεις καθώς και πώς αυτές συνεισέφεραν με τη σειρά τους στην ανάπτυξη της εταιρίας, αν αλλάξατε και καλυτερέψατε τις διαδικασίες, καθώς και αν δημιουργήσατε νέες. Και, τέλος, να αναφέρετε ποιος ήταν ο συνολικός αντίκτυπος αυτών των ενεργειών για τις επιχειρήσεις στις οποίες εργαστήκατε. Ξεκινήστε, λοιπόν, με φράσεις όπως: «Είμαι υπερήφανος για τα ακόλουθα δύο επιτεύγματα στην τωρινή μου εργασία:…», «Στα τρία έτη που εργάστηκα στην εταιρία Χ βελτίωσα τα εξής:…», «Θεωρώ σημαντικό επίτευγμα στην τωρινή μου εργασία το… για τους λόγους…». Παραθέτοντας επιτεύγματα (τα οποία φυσικά να μπορείτε να υποστηρίξετε) ξεχωρίζετε από τους περισσότερους υποψηφίους, οι οποίοι χάνουν εύκολα το παιχνίδι, καθώς απαντούν ως εξής: «Με βρίσκετε απροετοίμαστο» ή «Δεν μου είναι εύκολο να μιλήσω για τον εαυτό μου» δείχνοντας μηδενική αυτοπεποίθηση…
3. «Ποιες ήταν οι μεγάλες αποτυχίες σας και πώς τις αντιμετωπίσατε;»: Δεν είναι δυνατόν να μην έχετε να επιδείξετε και αποτυχίες. Το αντίθετο μάλιστα είναι αυτό που θα προβληματίσει τον συνεντευκτή σας. Ποιες ήταν; Πόσο μεγάλες θεωρήθηκαν και από ποιους; Από τους ομόβαθμους συναδέλφους σας; Τους υφισταμένους ή τον προϊστάμενό σας; Τι σας στοίχισαν; Τι κάνατε για να μειώσετε τις συνέπειές τους; Πώς «γυρίσατε» την κατάσταση; Προσοχή στο ύφος σας, δεν απολογείστε σε κανέναν, άρα το «μαζεμένο» ύφος δεν χρειάζεται. Πρέπει να δείξετε ότι μάθατε από τα λάθη σας και ότι αυτό που συνέβη (σε βάθος χρόνου) σας βγήκε σε καλό. Ο αρνητισμός απαγορεύεται. Χρησιμοποιήστε φράσεις όπως: «Στις αρχές της καριέρας μου συνέβη το εξής… και έτσι πήρα ένα καλό μάθημα, το…» ή «Διόρθωσα την κατάσταση και τελικά μου βγήκε σε καλό, καθώς πλέον…».
4. «Ποιοι έφταιξαν για αυτές;»: Το νόημα της συγκεκριμένης ερώτησης είναι το προφανές. Ναι, πάντα φταίνε και οι άλλοι, αλλά ποτέ μόνο οι άλλοι. Πρέπει να αναλάβετε την ευθύνη για τις συνέπειες των πράξεών σας και να αναγνωρίσετε το μέγεθος του δικού σας φταιξίματος. Θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα από τον συνεντευκτή σας, καθώς ελάχιστοι συνάνθρωποί μας αναλαμβάνουν ευθύνες…
5. «Για ποιον λόγο θέλετε να φύγετε από την τωρινή σας εργασία;»: Προσοχή, ποτέ δεν πρέπει να απαντήσετε στρεφόμενοι εναντίον της εταιρίας/του προϊσταμένου/των συναδέλφων, ακόμη και αν έχετε κάθε λόγο για να το κάνετε. Αν κάνετε αυτό το λάθος (και σας διαβεβαιώ ότι δυστυχώς οι περισσότεροι υποψήφιοι υποπίπτουν στο συγκεκριμένο σφάλμα) δεν θα ακολουθήσει επόμενη συνέντευξη για εσάς. Αντιθέτως, διατυπώστε την απάντησή σας με θετικό τρόπο, εξηγώντας το γιατί θέλετε να μετακινηθείτε στη νέα εταιρία και όχι το γιατί θέλετε να φύγετε από την παλιά. Η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο προσεγγίσεων είναι τεράστια. Δείτε ένα παράδειγμα: αντί για τη φράση «Έχω βαλτώσει» χρησιμοποιήστε το «Έχω ανάγκη νέων προκλήσεων και πιστεύω ότι η εταιρία σας τις δίδει». Εντελώς διαφορετικός χειρισμός, έτσι δεν είναι;

6. «Ποια θεωρείτε ότι είναι τα κυριότερα προτερήματα και ελαττώματά σας;»: Προσοχή σε αυτή την ερώτηση, δεν είναι καθόλου εύκολη ή αθώα (όπως ίσως φαντάζει με την πρώτη ματιά) και χρειάζεται καλή προετοιμασία πριν απαντήσετε. Τίθεται ώστε ο συνεντευκτής να δει αν η προσωπικότητα και η συμπεριφορά του υποψηφίου μπορεί να ταιριάξουν με τα όσα η εταιρία περιμένει από τον άνθρωπο που τελικά θα πάρει τη δουλειά! Αναρωτηθείτε λοιπόν εάν (και πόσο καλά) ταιριάζουν τα όσα εσείς θεωρείτε ως δικά σας «προτερήματα» με τις απόψεις του συνεντευκτή σας για τη συγκεκριμένη θέση που προσπαθείτε να πάρετε. Προετοιμαστείτε να στηρίξετε τα όσα λέτε με επιχειρήματα, θα κερδίσετε τις εντυπώσεις. Προσέξτε παράλληλα, όμως, μήπως τα «ελαττώματα» που θα αναφέρετε είναι αυτά που ο συνεντευκτής σας θέλει να αποφύγει. Τι πρέπει να κάνετε; Παραθέστε «ελαττώματα» τα οποία για τη συγκεκριμένη θέση να μεταφράζονται ως προτερήματα! Τι εννοούμε; Για παράδειγμα, για μια θέση σε λογιστήριο ίσως μπορεί να πει κανείς: «Δυνατό μου σημείο είναι η μεγάλη προσοχή που δίδω στην εύρεση λαθών, έτσι ώστε η εταιρία μου να συμμορφώνεται πλήρως με τις απαιτήσεις του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων. Αυτό καμιά φορά είναι και το ελάττωμά μου, καθώς θεωρώντας την εταιρία οικογένειά μου, αφιερώνω υπερβάλλουσα προσπάθεια, ακόμη και μετά τη λήξη του ωραρίου μου στη συμμόρφωση με τη νομοθεσία, αλλά το θέλω και το κάνω, αυτές είναι οι αρχές μου!». Ναι, καλά φαντάζεστε, έχετε ήδη πάρει πολλούς παραπάνω «πόντους»…
7. «Ποιοι είναι οι σημερινοί και ποιοι οι απώτεροί σας στόχοι και πώς σκέφτεστε να τους πετύχετε;»: Πρώτα από όλα πρέπει να έχετε στόχους! Λυπάμαι γι’ αυτό που θα διαβάσετε αμέσως τώρα, αλλά σας διαβεβαιώ ότι η πληθώρα των υποψηφίων πηγαίνει στο ραντεβού της χωρίς να μπορεί να αναφέρει στόχους καριέρας και μιλά γενικά και αόριστα για το θέμα, δείχνοντας ότι ουσιαστικά δεν ξέρει τι θέλει. Οι στόχοι σας να είναι συγκεκριμένοι και να χωρίζονται σε βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους. Δείξτε ποιο είναι το κενό μεταξύ αυτού που «έχετε» σήμερα και αυτού που θέλετε να αποκτήσετε. Δείξτε ότι ξέρετε τι χρειάζεται για να το καλύψετε και ότι είστε διατεθειμένος να πληρώσετε το τίμημα. Τι γίνεται, όμως, αν ψάχνουμε την πρώτη μας δουλειά και ακόμη δεν έχουμε εικόνα του τι να περιμένουμε; Ακόμη και τότε υπάρχει λύση. Ένας εύκολος τρόπος απάντησης, αν π.χ. ζητάτε πρώτη εργασία στις πωλήσεις, θα ήταν να πείτε: «Στόχο σε αυτή την εισαγωγική πενταετία της εργασιακής μου ζωής αποτελεί η πλήρης ενσωμάτωσή μου στη διεύθυνση marketing and sales της εταιρίας σας με απώτερο σκοπό την απόκτηση τεχνογνωσίας ικανής να ανταποκριθεί στα υψηλά standards σας, έτσι ώστε να εξασφαλιστούν τα μέγιστα οφέλη και για τις δύο πλευρές». Με μια τέτοια απάντηση ανεβάζετε τον συνεντευκτή και την εταιρία και φυσικά ανεβαίνετε και εσείς στα δικά τους μάτια…
8. «Ποια είναι η γνώμη σας για την τελευταία εταιρία στην οποία εργαστήκατε;»: Προσοχή: όσο και αν ακούγεται παράξενο, η συντριπτική πλειονότητα των υποψηφίων μιλάει αρνητικά (έως πολύ αρνητικά) για την προηγούμενη δουλειά. Αυτό (ακόμη και αν η εν λόγω εμπειρία ήταν η χειρότερη της ζωής σας) είναι απαράδεκτο και αποτελεί σοβαρό λόγο απόρριψης. Γιατί; Διότι αν έχω να πω τα χειρότερα για έναν ή (ακόμη χειρότερα) για κάθε προηγούμενο εργοδότη μου, πιθανόν θα κάνω κάτι αντίστοιχο σε βάθος χρόνου και για όποιον άλλον με προσλάβει. Αναρωτηθείτε λοιπόν: εσείς βρίσκετε να πείτε θετικά στοιχεία για την προηγούμενη εταιρία σας; Πρέπει οπωσδήποτε να το κάνετε και να καταλήξετε λέγοντας: «Ακόμη διατηρούμε άριστες σχέσεις με τον εργοδότη, τον προϊστάμενο και το προσωπικό». Παράλληλα, αν απαιτηθεί, διευκρινίστε τα ακόλουθα: Γιατί διεκόπη η συνεργασία σας; Αυτό συνέβη με δική σας πρωτοβουλία ή της εταιρίας; Πόσο σύντομα αποχωρήσατε από τις προηγούμενες εταιρίες στις οποίες εργαστήκατε; Για ποιους λόγους; Πόσες ήταν αριθμητικά; Αν έχετε να δείξετε πολλές μετακινήσεις σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα προετοιμαστείτε να εξηγήσετε πειστικά το γιατί αυτό συνέβη…
9. «Ποια είναι η γνώμη σας για τον προηγούμενο προϊστάμενό σας;»: Όπως και για την εταιρία σας, πρέπει (για αντίστοιχους λόγους) να βρείτε μόνο θετικά σχόλια για τον ή τους προηγούμενους προϊσταμένους σας. Να δείξετε ότι συνεργάζεστε αρμονικά μαζί τους και ότι υπάρξανε οι μέντορές σας. Προσοχή: τυχόν έπαρση από την πλευρά σας με φράσεις όπως «δεν θεωρώ ότι πλέον έχω να πάρω κάτι από έναν προϊστάμενο» μπορεί να αποβεί καταστροφική. Απεναντίας, πρέπει να μπορείτε να εξηγήσετε τι θεωρείτε ότι έχει ένας προϊστάμενος να σας προσφέρει, αλλά και με καλό τρόπο τι σας ενοχλεί στη συμπεριφορά ενός «δύσκολου» προϊσταμένου. Χρησιμοποιήστε φράσεις όπως: «Μου έδωσε την ευκαιρία να κολυμπήσω στα βαθιά», «Αναγνώριζε τη συνεισφορά του κάθε μέλους της ομάδας και επαινούσε δημοσίως καθετί καλό», «Στάθηκε δίπλα μου σε δύσκολους καιρούς, τότε που τον είχα πραγματικά ανάγκη», «Μου δίδαξε μαθήματα ζωής», «Με έμαθε να επιζητώ και να απολαμβάνω την επιτυχία» και κλείστε πάντα με τη φράση: «Διατηρούμε ακόμη τη φιλία μας και αυτό με τιμά βαθιά». Με τις προηγούμενες φράσεις ενισχύετε πολύ την εικόνα σας, καθώς: δείχνετε δεκτικός στην απόκτηση τεχνογνωσίας από παλαιότερους συναδέλφους, ενώ αναγνωρίζετε και εκτιμάτε τη συνεισφορά τους.
10. «Αν είχατε να επιλέξετε να εργαστείτε στο τμήμα Α ή στο τμήμα Β, ποιο θα επιλέγατε;»: Ονομάζοντας π.χ. (για έναν νέο απόφοιτο ΑΕΙ προσανατολισμένο στο marketing) το Α marketing και το Β πωλήσεις, ο συνεντευκτής αντλεί ενδιαφέροντα συμπεράσματα για τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε τα πράγματα. Ζητάτε μια «δουλειά γραφείου» προστατευμένος μέσα σε μία «γυάλα»; Θέλετε τη «σιγουριά»; Σας φοβίζει το «πεζοδρόμιο» ή το βλέπετε ως πρόκληση; Ναι, όπως καταλαβαίνετε, το να ζητήσετε αυτήν τη «δουλειά γραφείου» (μια από τις τρεις συχνότερες ερωτήσεις των υποψηφίων προς τον συνεντευκτή) δεν είναι και η καλύτερη επιλογή σας, προτιμήστε τη δεύτερη, θα κερδίσετε εντυπώσεις…

11. «Τι ξέρετε για εμάς;»: Η συγκεκριμένη ερώτηση τίθεται συνήθως στην αρχή της κουβέντας γνωριμίας και είναι πολύ σημαντικό το να γνωρίζετε να την απαντήσετε κερδίζοντας τις πρώτες εντυπώσεις (πράγμα που δυστυχώς δεν κάνουν πολλοί εκ των υποψηφίων). Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να αντλήσετε πληροφορίες για την εταιρία πριν πάτε στη συνέντευξη. Σερφάρετε στο site της ή, ακόμη καλύτερα, επισκεφθείτε ένα μαγαζί της (μια ιδέα που θα σας ξεχωρίσει από όλους τους άλλους υποψηφίους…) και συλλέξτε όσα περισσότερα στοιχεία μπορείτε. Αναρωτηθείτε: Τι γνωρίζετε για την ιστορία της; Το αντικείμενο των εργασιών της; Τη φιλοσοφία της; Τη στρατηγική της; Τα mottos της; Τους ανθρώπους της; Πόσο καλά ξέρετε τα προϊόντα της; Καταλαβαίνετε το τι περιμένει από εσάς και ποιες προκλήσεις θα αντιμετωπίσετε αν ξεκινήσετε μια συνεργασία; Όπως λοιπόν σίγουρα φαντάζεστε, όσο περισσότερες απαντήσεις στα παραπάνω διαθέτετε τόσο το καλύτερο! Μοιραστείτε τις με τον συνεντευκτή σας κάνοντάς τον να σας πει: «Βλέπω ότι μας γνωρίζετε πολύ καλά!». Τέλος, ένας υπέροχος τρόπος για να συνεχίσετε την κουβέντα σας (εφόσον βέβαια πρώτα αναφέρετε μερικά από τα στοιχεία που γνωρίζετε) είναι το να πείτε: «…βεβαίως όμως θα ήθελα πολύ να μάθω ακόμη περισσότερα, ιδίως από τη δική σας πλευρά. Έχετε χρόνο να τα καλύψουμε τώρα;». Θέτοντας «ψαγμένες» ερωτήσεις για την εταιρία πλησιάζετε ένα ακόμη βήμα προς τον στόχο…
12. «Πώς χειρίζεστε την απόρριψη;»: Καλή ερώτηση ε; Και η απόρριψη είναι μέρος του παιχνιδιού. Όσο και αν θα το επιθυμούσαμε, οι άνθρωποι δεν «αγοράζουν» πάντοτε αυτό που «πουλάμε». Προσοχή, εδώ κρύβεται ένα σημαντικό κλειδί, το να διαχωρίσετε την απόρριψη για τα προϊόντα σας από την απόρριψη του εαυτού σας! Χρησιμοποιήστε οπωσδήποτε φράσεις όπως οι ακόλουθες: «Βλέπω την απόρριψη ως ευκαιρία», «Μαθαίνω από αυτήν», «Όταν ένας πελάτης δεν δεχθεί την πρότασή μας ψάχνω να βρω το τι φταίει, αν π.χ. αυτό είναι το προϊόν, η τιμή, ή οι συνοδευτικές μας υπηρεσίες, και στη συνέχεια προσπαθώ να αντιστρέψω την κατάσταση». Με τις τρεις προηγούμενες απαντήσεις δείχνετε μεγάλη δύναμη χαρακτήρα και αυτό ζητιέται από τις σύγχρονες επιχειρήσεις…
13. «Με ποιους ανθρώπους δυσκολεύεστε να συνεργαστείτε;»: Προσοχή, σε καμία περίπτωση δεν μπαίνετε στον πειρασμό να απαριθμήσετε τύπους συμπεριφορών που δεν σας ταιριάζουν ή (ακόμη χειρότερα) να παραθέσετε προσωπικά παραδείγματα καταστάσεων που βιώσατε στο παρελθόν. Αν το κάνετε, δίδετε σοβαρό λόγο απόρριψης στον συνεντευκτή. Ποια όμως είναι η σωστή απάντηση; Μόνο μία: «Οι μόνοι άνθρωποι με τους οποίους θα δυσκολευόμουν να συνεργαστώ θα ήταν όσοι δεν πιστεύουν στην ομαδικότητα, οι οποίοι παραπονούνται συνέχεια, χωρίς να σου αφήνουν περιθώρια να τους παρακινήσεις, όσο και αν προσπαθείς. Ακόμη και τότε βέβαια θα τους έδινα κάθε ευκαιρία να ενσωματωθούν στην ομάδα και να διαπρέψουν!». Με αυτόν τον τρόπο εκπλήσσετε τον συνεντευκτή σας, ο οποίος περίμενε μια απάντηση βασισμένη στα αρνητικά σημεία κάποιων τύπων συμπεριφοράς, αλλά βλέπει μπροστά του ιδεατές εταιρικές αξίες!
14. «Μιλήστε μας για μια περίπτωση που ενεργήσατε χωρίς την προηγούμενη σύμφωνη γνώμη του προϊσταμένου σας»: Υπήρξαν τέτοιες περιπτώσεις; Αν ναι, τι ακριβώς συνέβη; Γιατί; Αναλάβατε πρωτοβουλίες; Το αντιμετωπίσατε μόνος σας ή ομαδικά; Από ποιον ζητήσατε βοήθεια; Ποια ήταν τα αποτελέσματα των πράξεών σας; Να θυμάστε πάντα ότι οι επιχειρήσεις ζητούν (και προάγουν) ανθρώπους που δεν «σηκώνουν τα χέρια ψηλά» σε κάθε δυσκολία και επαφίενται στην εύκολη λύση (τη βοήθεια του προϊσταμένου τους), αλλά που ψάχνουν να βρουν τρόπους να επιλύσουν προβλήματα όταν αυτά παρουσιάζονται. Προσέξτε επίσης το εξής: ενώ στα πρώτα στάδια της καριέρας μας συνήθως λειτουργούμε με μεγάλη καθοδήγηση, όσο υψηλότερη ιεραρχικά είναι η θέση που διεκδικούμε η βοήθεια στην οποία θα πρέπει να υπολογίζουμε από τον προϊστάμενό μας μειώνεται κατακόρυφα, ενώ από διευθυντική και πάνω θέση μηδενίζεται. Άρα ανάλογα με τη θέση, προσαρμόστε και την απάντησή σας στην εν λόγω ερώτηση…
15. «Γιατί να σας προτιμήσουμε;»: Σκληρή ερώτηση ε; Αν όμως εσείς δεν μπορείτε να βρείτε τους λόγους, ποιος άλλος θα το κάνει; Δυστυχώς και εδώ η συντριπτική πλειονότητα των υποψηφίων «παγώνει» και καταθέτει τα όπλα, θεωρώντας ότι έχασε το παιχνίδι. Αν η συγκεκριμένη ερώτηση τεθεί, αυτό συνήθως συμβαίνει στο τέλος. Αν όμως τεθεί, αυτό δεν γίνεται επειδή ο συνεντευκτής έχει κάποιο πρόβλημα μαζί σας (όπως πιθανόν φαίνεται εκείνη τη στιγμή), αλλά αντιθέτως επειδή είστε από τους «δυνατούς» υποψηφίους και θέλει να τεστάρει τη δύναμή σας! Τι πρέπει να κάνετε; Το προφανές. Εστιάστε ξανά στα επιτεύγματά σας, παραθέστε για άλλη μία φορά τα δυνατά σας σημεία και κερδίστε και την τελευταία εντύπωση! Χρησιμοποιήστε φράσεις όπως: «Γιατί η εταιρία μπορεί να βασιστεί πάνω μου στα…», «Όπως και στο παρελθόν, όπου… έτσι θα μπορούσα να της προσφέρω αντιστοίχως τα…», «Επιλέγοντάς με, η εταιρία θα αξιοποιήσει άμεσα τις γνώσεις και την εμπειρία μου στα…». Με τις παραπάνω φράσεις (και μιλώντας με αυτοπεποίθηση) το παιχνίδι των καθοριστικών τελευταίων εντυπώσεων είναι πια δικό σας…
Καλή επιτυχία!

πηγή: http://www.kariera.gr/

Επανεκκίνηση λοιπόν!

keep-calm-and-go-globalΚαιρό έχω να γράψω κάτι, το οτιδήποτε, σε αυτό το μπλόγκ. Πολύ καιρό. Όμως οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στην ζωή μου τα τελευταία σχεδόν δυο χρόνια δεν μου επέτρεψαν να ασχοληθώ όπως θα ήθελα με κάτι που έτσι ή αλλιώς λατρεύω. Το να μοιράζομαι δηλαδή ιδέες και απόψεις για τον χώρο μας, να ακούω εμπειρίες άλλων και να συνεχίζω να μαθαίνω. Να μαθαίνω και να ψάχνω τρόπους ώστε να βελτιωθεί και να γίνει πιο απλή, σε όποιο βαθμό αυτό είναι δυνατό, η εργασιακή καθημερινότητά μας. Αυτή η καθημερινότητα όπου και αν βρισκόμαστε, στην Ελλάδα την Αμερική ή στην άλλη άκρη του κόσμου. Γιατί ο κόσμος είναι το όριο μας και το μόνο σύνορο που πρέπει οι ναυτιλιακοί υπάλληλοι να βάζουμε. Αν βοηθήσω με το να ξαναρχίζω να γράφω έστω και έναν συνάδελφο, έστω ένα νέο άνθρωπο , να βρει κάποια διέξοδο, να βρεί αυτό που επιθυμεί , μια δουλειά τέλος πάντων, εντός ή εκτος της πατρίδας, τότε θα θεωρήσω πως έκανα αυτό που έπρεπε. Γιατί επιβάλλεται κύριοι συνάδελφοι να βοηθούμε όλοι μας όσο μπορούμε. Και ευτυχώς μπορούμε. Επανεκκίνηση λοιπόν!

Μείωση μισθών; Γιατί;

Με απλά λόγια:
Όταν έπεσε για πρώτη φορά στο τραπέζι η συζήτηση για μείωση μισθών στον ιδιωτικό τομέα όλοι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, άρχισαν να αναρωτιούνται “γιατί”; Γιατί εφόσον οι μισθοί τους δεν επηρεάζουν τα δημοσιονομικά, δέν είναι εξαρτώμενοι και δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προυπολογισμό και τα ταμεία (μάλλον το αντίθετο) θα έπρεπε να αποτελλούν κομμάτι των διαπραγματεύσεων.
Η απάντηση που ήρθε από τους υπεύθυνους ήταν πως “ετσι θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της χώρας και θα έλξει επενδυτές”.. Ένα αυταπόδεικτο  ψεύδος με παραδείγμάτα που αναιρούν αυτή την εξήγηση (και δεν μπρώ να επαναλάβω 1000 ειπωμένα επιχειρήματα).
Όπως έχω πεί σε συναδέλφους και σε όσους με έχουν ρωτήσει για το “γιατί” , ο λόγος που πέφτουν οι μισθοί στην Ελλαδα ΔΕΝ είναι για να έρθουν εδώ επενδυτές.
Ο λόγος ΕΙΝΑΙ (και σας παρακαλώ δείτε λιγάκι την μεγάλη εικόνα) για να πάμε εμείς ΕΚΕΙ (Ευρώπαικές αγορές εργασίας) , ΤΖΑΜΠΑ! Οι καλύτεροι, οι πλέον καταρτισμένοι, οι πιο σοβαροί επαγγελματίες, και πλέον απελπισμένοι, να φύγουν από την χώρα και να στελεχώσουν ευρωπαικές εταιρίες με μισθούς που άν τους προτείνονταν 3 χρόνια πρίν θα προκαλούσαν γέλια και θα απορρίπτονταν άμεσα.
Πιος νέος θα πήγαινε Γερμανία με 1500 ευρώ μισθό (με ενοίκιο 800 ευρώ) την στιγμή που στην Ελλάδα θα έπαιρνε κανα 1000 ευρώ; Πιός αρχιπλοίαρχος θα πήγαινε στην Δανία με 3000 ευρώ (ενοίκιο 1000+ ευρώ) την στιγμή που στην Ελλάδα θα έπαιρνε τουλάχιστον τα ίδια ;
Τώρα όμως…. οι νέοι έχουν πρώτο μισθο κανα 500ρικο , οι παλαιοί , δέν γνωρίζουν αν οι εταιρίες τους θα είναι ανοιχτές και του χρόνου,ενώ αντιμετωπίζουν και συνεχείς μειώσεις με την μία ή την άλλη δικαιολογία…
Απλά λόγια, απλά πράγματα..


Ναυτιλιακές επιχειρήσες – Κίνητρα vs Οικονομικής ύφεσης (μέρος 2ο)

“Αλήθεια το HR στην δική σου εταιρία, τι κάνει;¨.
Βρήκα εξαιρετικά δύσκολο να γράψω το δεύτερο μέρος των σκέψεων μου. Όχι γιατί δεν υπάρχουν προτάσεις που και οικονομικές είναι αλλά και εφαρμόσιμες αλλά κυρίως γιατί κάποιες από αυτές τις προτάσεις με έβρισκαν αντίθετο από ταξικής,προσωπικής και επαγγελματικης άποψης.
Νοιώθω πως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αποδέχομαι αμάσητη την αιτίαση πως “λεφτά δεν υπάρχουν” και αναγκαστικά μπαίνω εξαρχής στο παιχνίδι με προκαθορισμένη κατεύθυνση.
Αν και οφείλω στον εαυτό μου, τους εργοδότες μου και στους συναδέλφους να είμαι αντικειμενικός, η παραπάνω υπόθεση εργασίας , αυτόματα με κατατάσει στην μιά πλευρά και δεν είναι η πλευρά που κανονικά είμαι.
Άλλωστε, το “λεφτα δεν υπάρχουν” χρησιμοποιείται αφειδώς ως δικαιολογία για απολύσεις, για εκβιασμούς και μειώσεις ή ακόμα για άμισθη εργασία.
Ταυτόχρονα  , η έλλειψη κινήτρων ή παραπάνω χρημάτων χρησιμοποιείται από την άλλη πλευρά ως δικαιολογία για αδιαφορία στον χώρο εργασίας.
Αποφάσισα λοιπόν να αφήσω απ’έξω τις προσωπικές μου απόψεις και να δημιουργήσω ένα σενάριο (όχι και πολύ ρεαλιστικό ομολογώ) , όπου θεωρω ότι :
  • Υπάρχει αντικειμενικά οικονομική ύφεση
  • αναφέρομαι σε ευσεινήδητους εργοδότες και εργαζόμενους
  • εργοδότες και εργαζόμενοι δεν είναι στα πρόθυρα της οικονομικής εξαθλίωσης
  • οι παραπάνω διέπονται από αλληλοκατανόηση,αλληλεγγύη και κοινούς στόχους
  • η εταιρία έχει ένα τμήμα προσωπικού (HR) που λειτουργεί μεν κάτω από τις οδηγίες του management αλλα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, νοιάζεται και σέβεται τον εργαζόμενο και την θέση του καθώς και την διαδρομή του από την θάλασσα στο γραφείο
Βάση τα ανωτέρω, παραθέτω στο τέλος της σελίδας ορισμένα άρθρα για όσους ενδιαφέρονται και ας κάνει ο καθένας ότι πιστεύει καλύτερο. Αν δεν κάνει, ας ρωτήσει τον εαυτό του ΓΙΑΤΙ!
 Σε αυτά τα άρθρα , το μόνο που θα προσθέσω είναι πως τον σημαντικότερο ρόλο όλων πρέπει να αναλάβει ένα σοβαρο HR που θα φροντίζει :
  • Να διατηρούνται οι ισορροπίες
  • Να τονίζονται τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της εταιρίας σε σχέση με τις αλλές του χώρου στην Ελλάδα ή το εξωτερικό (πχ ασφαλιστικές παροχές, ενδιαίτηση εντός της εταιρίας κτλ)
  • Να είναι ευέλικτο και με κατανόηση
  • Να εμπνέει και θα μεταβιβάζει τον σεβασμο
  • Να είναι δραστήριο
Για τα παραπάνω δεν χρειάζονται χρήματα από πλευράς εταιρίας, αλλά διάθεση και κατανόηση – Όχι αφορισμοί και άσκοπες κατηγορίες εκατέρωθεν. Δυστυχώς το βάρος πέφτει στο management για το καλό της ίδιας του της περιουσίας.


Ναυτιλιακές επιχειρήσεις – Κίνητρα vs Οικονομικής ύφεσης (μέρος 1ο)

“Τα κίνητρα με στόχο την αποδοτικότερη εργασία είναι σήμερα σημαντικότερα από ποτέ. Καταλαβαίνω την άποψη των εργοδοτών  πως η συνέπεια τους θα έπρεπε να είναι αρκετή για τους εργαζομένους τους, μα δυστυχώς στην πράξη (και αυτό είναι το πρόβλημα)  η συνέπεια τους ούτε επιβραβεύεται ούτε θεωρείτε από τους περισσότερους υπαλλήλους ως επιβράβευση των προσπαθειών τους και κίνητρο για  να κάνουν το κάτι παραπάνω”.

Η αφορμή: Αφορμή για το κείμενο αυτό, στάθηκε η κουβέντα που είχα προ ημερών με έναν πολύ αξιόλογο φίλο (έτσι θεωρώ) και συνάδελφο. Τον ευχαριστώ για την υπομονή, τις συμβουλές και την υποστήριξη. Το είχα απόλυτη ανάγκη. Πιστεύω πως πρέπει κάπως να βάλω τις απόψεις μου σε μια σειρά και αντίστοιχα να καταγράψω τι σκέφτομαι (συγκροτημένα) . Μάλλον τελικά για καλό σκοπό.

Αντί εισαγωγής: Είμαι από την φύση μου αισιόδοξο άτομο, προσπαθώ να αποφύγω την άσκοπη γκρίνια και να κάνω το καλύτερο για μένα , την ομάδα μου και τον οργανισμό στον οποίο εργάζομαι. Διαφωνώ ή εκνευρίζομαι μόνο για το καλύτερο, για να γίνουν περισσότερα και αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι να κρύβομαι πίσω από οθόνες, χρόνια ολόκληρα χωρίς να προσπαθώ είτε να αλλάξω τα κακώς κείμενα ή να υιοθετήσω τα καλώς.

Γιατί με νοιάζει: Η δουλειά μου αποτελεί ως τώρα πρώτη προτεραιότητα μου, σε αυτή στηρίζω την προσωπική και επαγγελματική μου πρόοδο και για λογαριασμό της έχω λάβει κατά καιρούς επίπονες αποφάσεις.

Το σήμερα: Το “σήμερα” όπως το γνωρίζουμε διακρίνεται από 2 αλήθειες.  Την αλήθεια των συνεπών ναυτιλιακών εταιριών και την αλήθεια των εργαζομένων σε αυτές.

Αλήθεια νο. 1: Η παγκόσμια και η εθνική οικονομική ύφεση έχει φέρει σε δυσχέρεια τους συνεπείς εργοδότες. Η διατήρηση των μισθών σε προ κρίσης επίπεδα , η συνέπεια στις πληρωμές και τα συμφωνηθέντα προνόμια, η διατήρηση των θέσεων εργασίας και ταυτόχρονα το αναμενόμενο κέρδος – πράγματα αυτονόητα για τους ίδιους μέχρι πρίν λίγο καιρό – αποδεικνύονται πάζλ δυσεπίλυτο.

Αλήθεια νο. 2: Η παγκόσμια και η εθνική οικονομική ύφεση έχει φέρει σε δυσχέρεια τους υπαλλήλους ακόμα και για τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις , που θεωρητικά έχουν επηρεαστεί το λιγότερο σε σχέση με τους υπόλοιπους κλάδους της ελληνικής οικονομίας.

Η καθημερινότητα , παράλληλα σχεδόν με αυτή των εργοδοτών, θυμίζει αγώνα επιβίωσης, άγχος για την διατηρηση της θέσης και την ύπαρξη καθεαυτης της εταιρίας, την κάλυψη των οικογενειακών αναγκών στην εποχή της φοροκαταιγίδας και των περικοπών, “βομβαρδισμός” κακών νέων και απαισιοδοξίας.

Βάση των παραπάνω , είναι πρακτικά αδύνατο να πιστεψει κανείς ότι οι υπάλληλοι, θα αναθαρέψουν ψυχολογικά και συνειδητά θα εργασθούν σκληρότερα , θα καταλάβουν το συμφέρον τους , επειδή η εταιρία συνεχίζει να τους πληρώνει τακτικά. Ίσως να έπρεπε να το αντιλαμβάνονται, συμφωνώ, αλλά αυτο πρακτικά δεν ισχύει, δέν γίνεται . Μυρίζει εκβιασμό, ενισχύει την ανασφάλεια τους και εν πάσει περιπτώση δεν αποτελεί τρόπο προσέγγισης που θα οδηγήσει σε άυξηση της απόδοσης και συνεπώς σε κερδοφορίας της εταιρίας.

Καταλαβαίνω την άποψη των εργοδοτών  πως η συνέπεια τους θα έπρεπε να είναι αρκετή για τους εργαζομένους τους, μα δυστυχώς στην πράξη (και αυτό είναι το πρόβλημα)  η συνέπεια τους ούτε επιβραβεύεται ούτε θεωρείτε από τους περισσότερους ως επιβράβευση των προσπαθειών τους και κίνητρο για το κάτι παραπάνω.

Είναι οι υπάλληλοι Αχάριστοι; Χαζοί; Φαταούλες & παρτάκηδες;  Δεν ξέρω – Γνωρίζω όμως το αποτέλεσμα της ψυχολογίας τους.

Αποτέλεσμα:Δυσπραγία, χαμηλή αποδοτικότητα, έλλειψη κινήτρων, άσκοπη γκρίνια και κούραση – Χτυπήματα ανελέητα στην ήδη χτυπημένη Ναυτιλιακή μας Βιομηχανία.

Τι κάνουμε: Ναυτιλιακές επιχειρήσες – Κίνητρα vs Οικονομικής ύφεσης (μέρος 2ο)