Εν θερμώ


Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται παύει να είναι σύμπτωση. Αυτό είναι νόμος.

Όχι συνάδελφοι, για την κατάντια μας σαν επαγγελματίες, σαν πολίτες και σαν κοινωνία και κράτος δεν φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι. Φταίει αυτό που ονομάζουμε «νοοτροπία δημοσίου υπαλλήλου». Και αυτή δυστυχώς την έχουμε οι περισσότεροι λίγο ή πολύ. Είτε εργαζόμαστε στο δημόσιο είτε εργαζόμαστε στα βαπόρια (ή για τα βαπόρια). Ο φόβος , η ευθυνοφοβία και το άραγμα (φτάνει να πληρωνόμαστε) μας έχει σημαδέψει χρόνια τώρα και δεν βλέπω φως στο τούνελ.

Για όλα άλλωστε «φταίνε οι άλλοι». Οι αποφάσεις είναι για να παίρνονται, αλλά όχι από μας.

Το ατύχημα είναι πως αρνούμαστε πεισματικά να το παραδεχθούμε στον ίδιο μας τον εαυτό, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και τελικά να κάνουμε μια νέα αρχή. Σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον όπως αυτό της ναυτιλίας , τέτοιες συμπεριφορές είναι θανάσιμες .  Έτσι είναι τα πράγματα.

Δυό επιλογές έχουμε :

Α) Αλλάζουμε ή Β) Χανόμαστε

Όσοι πιστεύουμε σε αυτή την αλλαγή οφείλουμε να κάνουμε την (δυσάρεστη) παρουσία μας αισθητή. Άν δεν τα καταφέρουμε , υπάρχει πάντα μια τρίτη επιλογή. Και ευτυχώς υπάρχει .

Και φυσικά ο Καπετάνιος εγκαταλείπει τελευταίος το βαπόρι , αλλά τελικά το εγκαταλείπει. Ειδικά όταν η αλλαγή φαντάζει τόσο πιθανή όσο και να σωθεί ο Τιτανικός μετά την σύγκρουση με το παγόβουνο.

Δες εδώ και εδώ .

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s