Αποτυχημένες εταιρικές τακτικές και αισιοδοξία για το μέλλον μας – Πειραιάς

Όπως και στον υπόλοιπο κόσμο , έτσι και εδώ , τα έτη 2008-2009 κυριάρχησε ο φόβος και μια εκτεταμένη ανασφάλεια  στην αγορά, με τα ναυτιλιακά στελέχη να διστάζουν να κάνουν βήματα στην καριέρα τους – προς τα μπροστά και προς τα πάνω.
Η πιθανή αλλαγή εργασίας αντιμετωπίζονταν ώς απαγορευμένη σκέψη και κατά κάποιο τρόπο , υπήρχε η αίσθηση πως οι εργοδότες κάνουν «χάρη» που τα διατηρούν (τα στελέχη) στις τάξεις τους .
Οι ναυτιλιακές εταιρίες φρόντισαν να ενισχύσουν αυτή την αίσθηση, με περικοπές bonus, μισθών , ανάκληση ορισμένων κυρίως φορολογικών προνομίων αλλά και με μισθούς εισόδου πολύ χαμηλότερους από αντίστοιχους προηγουμένων ετων. Τα αποτελέσματα θα τα αναφέρω συνοπτικά παρακάτω.
 
Το 2010 , έχει από το ξεκίνημα του μια μεγαλύτερη αισιοδοξία  & οι συμπεριφορές αλλάζουν.
 
Οι θέσεις εργασίας είναι εκεί και περιμένουν (μια επίσκεψη σε recruitment sites & αγγελίες αρκεί) φτάνει να είναι κάποιος έτοιμος να αλλάξει και να μετακινηθεί  εντός και εκτός Πειραιά. Τα στελέχη νοιώθουν πως σιγά σιγά οφείλουν –ώστε να είναι και οι ίδιοι πιο αποδοτικοί- να  τολμούν και να μετακινούνται , ενώ και οι εταιρίες διαπιστώνουν μέρα με την μέρα πως η τακτική «μαστίγιο-καρότο» με το καρότο να είναι η διατήρηση της θέσης για τον υπάλληλο, είναι αποτυχημένη.
 
Γιατί είναι αποτυχημένη η παραπάνω πολιτική σε σχέση με τους ήδη υπαλλήλους τους :
Γιατί ναι μέν υπάρχει προσωρινή μείωση του λειτουργικού κόστους αλλά επί της ουσίας, οδηγούνται α) σε ταυτόχρονη μείωση της παραγωγής β)απώλεια λίγων αλλά καλών στελεχών και γ) δεν χτίζουν το μέλλον τους. Επιπλέον δημιουργούν στρατιές  φοβισμένων/απογοητευμένων και εκτός πάσης εταιρικής φιλοσοφίας και δεσίματος στελεχών που στην πρώτη ευκαιρία θα αποχωρήσουν χωρίς τις παραμικρές ενοχές.
 
Γιατί είναι αποτυχημένη η παραπάνω πολιτική σε σχέση με τους μελλοντικούς υπαλλήλους τους :
Συγκεκριμένα, είχα αναφερθεί σε παλαιότερο άρθρο, πως τώρα στην περίοδο κρίσης και γενικής ανασφάλειας , ειδικά οι ελληνικές εταιρίες πρέπει να επενδύσουν στο αύριο τους.
Δυστυχώς ορισμένες εταιρίες δεν κατάλαβαν πώς η αγορά εργασίας δέν είναι τόσο εύθραυστη όπως πίστευαν. Δέν κατάλαβαν επίσης πως δέν είναι όλοι απελπισμένοι για δουλειά.  Αποτέλεσμα ήταν  να χαθούν ικανοί υποψήφιοι γιατί οι ίδιες απέτυχαν να τους αποκτήσουν στον σωστό χρόνο. Είτε με χαμηλές προσφορές , είτε με την στάση τους κατά την διάρκεια και μετά την συνέντευξη και με την γενικότερη υπεροπτική συμπεριφορά τους.
 
Η ναυτιλία συνεχίζει να προσφέρει καλές ευκαρίες για ταλαντούχους ανθρώπους , εντός και εκτός Πειραιά/Ελλάδας και όσο η αγορά δείχνει σημάδια σταθεροποίησης ο καινούριος χρόνος αναμένεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον για  όσους ασχολούνται με το ship management.
Ευκαρίες μπορούν να αναζητηθούν σε Πειραιά, Λονδίνο και Γενεύη αλλά ακόμα και εκτός Ευρώπης , στην Σιγκαπούρη, όπου οι μισθοί είναι κατά πολύ ανώτεροι από εκεινους στη ήπειρό μας.
 
Με απλά λόγια, Ζήτηση Υπάρχει…. & Το 2011 κρύβει εκπλήξεις..

Μέρος του παραπάνω άρθρου δημοσιεύθηκε στο ΒΗΜΑ την 17η Δεκ. 2010.